عفونت دستگاه ادراری (UTI) چقدر شایع است؟

 

 

عفونت های دستگاه ادراری (UTIs) عفونت های شایعی هستند. بسیاری از زنان در مقطعی از زندگی خود به آنها مبتلا می شوند. برخی از زنان عفونت های مکرر دارند و ممکن است اغلب به آن مبتلا شوند. اما بیشتر UTI ها، جدی نیستند. این عفونت ها را می توان با آنتی بیوتیک درمان کرد و معمولاً علائم را می توان به سرعت از بین برد.

 

 

دستگاه ادراری شامل چه قسمتهایی ست؟

دستگاه ادراری یک قسمت تحتانی و یک قسمت فوقانی دارد. دستگاه ادراری فوقانی از حالب ها و کلیه ها تشکیل شده است. مجرای تحتانی از مجرای ادرار و مثانه تشکیل شده است. این قسمتها به روش های زیر با هم کار می کنند:
-دو کلیه ادرار تولید می کنند.
-دو لوله به نام حالب ادرار را از کلیه ها به مثانه می برند.
-مثانه ادرار را ذخیره می کند.
-مجرای ادرار، ادرار را از مثانه به خارج از بدن می برد.

 

عفونت ادراری از کجا شروع می شود؟

اغلب عفونت های ادراری از قسمت پایینی دستگاه ادراری شروع می شود. باکتری ها از طریق مجرای ادرار وارد می شوند و به سمت بالا به مثانه گسترش می یابند. این می تواند باعث سیستیت یا عفونت مثانه شود. در برخی موارد، عفونت مجرای ادرار به نام اورتریت می تواند همزمان با عفونت مثانه ایجاد شود.

 

 

عفونت کلیه چگونه شروع می شود؟

باکتری هایی که مثانه را آلوده کرده اند ممکن است از حالب ها به سمت کلیه ها حرکت کنند. این می تواند باعث پیلونفریت یا عفونت کلیه شود. عفونت در دستگاه ادراری فوقانی ممکن است باعث بیماری شدیدتر از عفونت در دستگاه ادراری تحتانی شود.

 

 

چه عاملی باعث ایجاد عفونت ادراری بخصوص در زنان می شود؟

طبیعی است که باکتری های روده، روی پوست نزدیک مقعد یا واژن زندگی کنند. گاهی اوقات این باکتری ها در اطراف مجرای ادرار پخش می شوند. اگر آنها از مجرای ادرار به سمت بالا حرکت کنند، ممکن است باعث عفونت در مثانه و گاهی اوقات در سایر قسمت های مجاری ادراری شوند.

 

 

آیا زنان بیشتر از مردان به عفونت ادراری مبتلا می شوند؟

بله، تحقیقات نشان می دهد که زنان بیشتر از مردان به عفونت ادراری مبتلا می شوند. این به این دلیل است که مجرای ادرار در زنان کوتاهتر است و فاصله آن تا مقعد کمتر از مردان است و این بدان معناست که باکتری ها می توانند راحت تر به مثانه برسند.
 

 

آیا رابطه جنسی می تواند عامل عفونت ادراری باشد؟

آناتومی زنان آنها را مستعد ابتلا به عفونت ادراری پس از رابطه جنسی می کند. دهانه مجرای ادرار در جلوی واژن قرار دارد. در طول رابطه جنسی، باکتری های نزدیک واژن می توانند در تماس با آلت تناسلی مردانه، انگشتان یا اسباب بازی های جنسی وارد مجرای ادرار شوند.

عفونت ادراری معمولاً زمانی رخ می دهد که برای اولین بار رابطه جنسی شروع می شود. اما همچنان شانس ایجاد آن در روابط جنسی بعدی وجود دارد. استفاده از اسپرم کش یا دیافراگم برای کنترل بارداری نیز می تواند باعث عفونت ادراری مکرر شود.

 

 

چه عوامل دیگری می تواند باعث عفونت ادراری شود؟

زمانی که مثانه به طور کامل تخلیه نمی شود، عفونت ادراری می تواند ایجاد شود. این ممکن است ناشی از موارد زیر باشد:

-سنگ در حالب ها، کلیه ها یا مثانه که جریان ادرار را از طریق مجاری ادراری مسدود می کند. سنگ ها زمانی ایجاد می شوند که مواد معدنی موجود در ادرار به هم بچسبند و مایع کافی برای دفع آنها وجود نداشته باشد.

-مشکلات پیشابراه.

-مشکل در اعصاب یا ماهیچه های لگن که تخلیه مثانه را دشوار می کند.

 

 

چه عوامل دیگری خطر ابتلا به عفونت ادراری را افزایش می دهد؟

-در صورت ابتلا به عفونت واژینال همزمان، احتمال عفونت ادررای بیشتری وجود دارد.

با مطالعه انواع واژینیت با عفونتهای واژینال بیشتر آشنا شوید.

-سابقه قبلی عفونت ادراری.

-سابقه چندین بار زایمان طبیعی.

-سابقه دیابت بخصوص دیابت کنترل نشده.

-سپری کردن دوران یائسگی.

-دوران بارداری.

اگر باردار هستید و فکر می کنید ممکن است عفونت ادراری داشته باشید، فوراً با متخصص زنان و زایمان خود (دکتر زنان خود) تماس بگیرید. عفونت‌های شدید می‌توانند هم برای شما و هم برای جنین‌تان مشکلاتی ایجاد کنند، بنابراین درمان زودهنگام UTI بسیار مهم است. 

 

 

-علائم

 

علائم عفونت ادراری چیست؟

علائم UTI می تواند به سرعت ظاهر شود. یکی از نشانه ها میل شدید به ادرار کردن یا تکرر ادرار است که نمی توان آن را به تاخیر انداخت (فوریت). با جریان یافتن ادرار، درد شدید یا سوزش ممکن است در مجرای ادرار احساس شود. میل به ادرار کردن بعد از چند دقیقه مجدد بعد تکرار می شود (تکرر ادرار). ممکن است درد در قسمت تحتانی شکم، پشت یا پهلوها وجود داشته باشد.

 

 

آیا عفونت ادراری بر ظاهر ادرار من تأثیر می گذارد؟

اگر عفونت ادراری دارید، ممکن است علایم زیر در ظاهرادرار شما وجود داشته باشد:

-بوی تندی داشته باشد

-کدر و ابری به نظر برسد

-آغشته به خون باشد

وجود خون در ادرار ممکن است به دلیل عفونت ادراری ایجاد شود، اما ممکن است در اثر سایر شرایط نیز ایجاد شود. در صورت مشاهده خون در ادرار فوراً با پزشک متخصص زنان تماس بگیرید.

 

 علائم عفونت کلیه چیست؟

اگر باکتری وارد حالب ها شده و سپس به کلیه ها برسد، علائم زیر ممکن است ایجاد شود:

-کمر درد

-لرز

-تب

-حالت تهوع

-استفراغ

اگر هر یک از این علائم را دارید، فورا با پزشک متخصص زنان خود تماس بگیرید. عفونت های کلیه جدی هستند. آنها نیاز به درمان فوری دارند.

شما می توانید هم اکنون با رزرو نوبت در کوتاهترین زمان ممکن مشکل عفونت ادراری خود را حل کنید.

 

 

آیا علائم من ممکن است به علت مشکل دیگری باشد؟

درد هنگام ادرار کردن می تواند ناشی از شرایط دیگری مانند عفونت واژن یا فرج باشد. ممکن است برای تایید تشخیص UTI نیاز به آزمایش باشد. با پزشک متخصص زنان و زایمان خود در مورد علائم خود با جزئیات صحبت کنید.

 

-تشخیص

عفونت ادراری چگونه تشخیص داده می شود؟

تشخیص عفونت ادراری اغلب بر اساس علائمی از جمله درد همراه با ادرارکردن یا تکرر ادرار داده می شود.
یک آزمایش ساده به نام آنالیز ادرار اغلب نشان دهد که آیا شما عفونت ادراری دارید یا خیر. برای این آزمایش، از شما خواسته می شود که یک نمونه ادرار ارائه دهید. این نمونه در آزمایشگاه برای جستجوی گلبول های سفید، گلبول های قرمز و باکتری ها مورد مطالعه قرار می گیرد. نمونه ادرار همچنین ممکن است در یک محیط کشت مناسب (ماده ای که باعث رشد باکتری ها می شود) رشد داده شود تا ببینند کدام باکتری در آن رشد میکند.

 

روش صحیح دادن نمونه ادرار چگونه است؟

برای آنالیز ادرار، ارائه یک نمونه تمیز از ادرار مهم است.
درب ظرف نمونه را باز کرده و در محلی نزدیک در دسترس قرار دهید. به هیچ وجه داخل ظرف نمونه را لمس نکنید.
لابیاها را با یک دست جدا کنید. با دست دیگر، ناحیه تناسلی خود را با دستمال تمیز کنید. از جلو به عقب پاک کنید و مقعد خود را لمس نکنید یا پاک نکنید.
در حالی که هنوز لابیاها را باز نگه داشته اید، ظرف باز شده را با دست دیگر خود بردارید، کمی از ابتدای ادرار را داخل توالت بریزید و بقیه را داخل ظرف نمونه خالی کنید. سپس درپوش را دوباره روی ظرف قرار دهید و آن را ببندید.
به هیچ وجه به داخل درب یا داخل ظرف نمونه دست نزنید. زیرا ممکن است باعث رشد باکتری متفاوت ازعامل ایجادکننده عفونت ادراری شود.

 

 

آیا نیاز به بررسی بیشتری برای تشخیص علت عفونت ادراری وجود دارد؟

در مواردی ممکن است پزشک شما برای بررسی دستگاه ادراری و علت عفونت ادراری شما نیاز به اقدامات تشخیصی بیشتری داشته باشد:

-عفونت شما با درمان مناسب برطرف نشود.

-شما در مدت کوتاهی چندین بار عفونت ادراری داشته اید.

در این موارد ممکن است پزشک شما درخواست سونوگرافی یا توموگرافی کامپیوتری (CT) دستگاه ادراری فوقانی را توصیه کند.

 

 

-درمان

UTI چگونه درمان می شود؟

آنتی بیوتیک ها برای درمان عفونت ادراری استفاده می شوند. نوع، مقدار و طول درمان آنتی بیوتیکی به نوع باکتری عامل عفونت و سابقه پزشکی شما بستگی دارد. یک عفونت ادراری ساده به ندرت منجر به عفونت دستگاه ادراری فوقانی می شود.

 

 

چه مدت باید آنتی بیوتیک مصرف شود؟

در بیشتر موارد، درمان چند روز طول می کشد و بسیار موثر است. اکثر علائم در عرض 1 تا 2 روز بعد از شروع درمان مناسب از بین می روند. ادامه دادن به داروهای تجویز شده برای عفونت ادراری، حتی پس از از بین رفتن علائم، بسیار مهم است زیرا گاهی علی رغم برطرف شدن علائم، نیاز است چندن روز مصرف دارو ادامه داشته باشد. در نتیجه از قطع خودسرانه انتی بیوتیک پرهیز کنید و دوره درمان خود را تحت نظر پزشکتان کامل کنید.

 

 

در موارد عفونت ادراری شدید چه باید کرد؟

برای عفونت های شدیدتر، مانند عفونت کلیه، ممکن است لازم باشد در بیمارستان بستری شوید. درمان عفونت‌های شدید بیشتر طول می‌کشد و ممکن است نیاز به داروی تزریقی داشته باشید که از طریق  داخل وریدی (IV) برای شما تجویز شود.

 

 

آیا برای جلوگیری از عفونت ادراری چیزی بجز دارو می توان مصرف کرد؟

آب زغال اخته و قرص های کرن بری شیرین نشده ممکن است خطر ابتلا به عفونت ادراری را کاهش دهد. مقدار دقیق آبمیوه یا قرص مورد نیاز و مدت زمان مصرف آنها برای جلوگیری از عفونت در حال بررسی است.

 

 

-عفونت ادراری مکرر و  راههای پیشگیری

 

اینکه من مکرر به عفونت ادراری مبتلا می شوم به چه معناست؟

اگر سه یا بیشتر UTI در یک سال یا دو یا بیشتر UTI در 6 ماه داشته باشید، عفونت ادراری مکرر نامیده می شود. اولین قدم در درمان، یافتن علت است. عواملی که خطر عفونت ادراری مکرر را افزایش می دهند عبارتند از:

-رابطه جنسی مکرر

-استفاده طولانی مدت از اسپرم کش

-استفاده از دیافراگم

-یک شریک جنسی جدید

-سن پایین در اولین عفونت ادراری

-سابقه قبلی عفونت ادراری

 

 

عفونت ادراری عود کننده چگونه درمان می شوند؟

عفونتهای ادراری مکرر با آنتی بیوتیک درمان می شوند. یک یا دو هفته پس از پایان درمان، آزمایش ادرار انجام شود تا ببینند آیا عفونت از بین رفته است یا خیر.

 

 

چگونه می توان از عفونت ادراری مکرر پیشگیری کرد؟

ممکن است تغییر روش پیشگیری از بارداری توصیه شود.
ممکن است یک دوز روزانه آنتی بیوتیک برای 6 تا 12 ماه توصیه شود.
اگر اغلب در اثر فعالیت جنسی به عفونت ادراری مبتلا می شوید، پزشک متخصص ممکن است به شما توصیه کند پس از هر بار رابطه جنسی، یک دوز آنتی بیوتیک مصرف کنید.
اگر یائسگی را پشت سر گذاشته اید، ممکن است پزشک متخصص استروژن واژینال را توصیه کند. این دارو یک کرم، قرص یا حلقه است که در واژن قرار می گیرد.

 

 

-عفونت ادراری و بارداری

عفونت ادراری در دوران بارداری چقدر شایع است؟

حدود 8 مورد از هر 100 حاملگی تحت تأثیر UTI قرار می گیرند. تغییراتی که در بدن در دوران بارداری رخ می دهد می تواند خطر ابتلا به عفونت ادراری را افزایش دهد:

-فشار جنین در رحم و فشار بر مثانه

-افزایش سطح هورمون پروژسترون

 

 

چگونه مراقبت های دوران بارداری می تواند به پیشگیری از عفونت ادراری کمک کند؟

ادرار شما باید در یکی از اولین ویزیت های مراقبت های دوران بارداری از نظر باکتری مورد آزمایش قرار گیرد. ادرار شما ممکن است دارای باکتری باشد حتی اگر علائمی نداشته باشید. با درمان عفونت ادراری قبل از ظهور علائم، می توانید از مشکلات احتمالی که می تواند ایجاد کند جلوگیری کنید.در اینجا میتوانید جهت آشنایی با ما و رزرو وقت خود در کمترین زمان با ما در ارتباط باشید.

 

 

چرا عفونت ادراری در دوران بارداری نگران کننده است؟

بیشتر UTI ها را می توان به راحتی قبل از ایجاد هر گونه مشکلی درمان کرد. اما در موارد عفونت ادراری بدون درمان، حتی عفونت های ادراری بدون علائم نیز می توانند مشکلاتی از جمله زایمان زودرس و مشکلات رشد جنین ایجاد کنند.

اگر عفونت کلیه ایجاد شود، می تواند عوارض شدیدی از جمله سپسیس، مشکلات لخته شدن خون و مشکلات تنفسی ایجاد کند.

با مطالعه آزمایشات اوایل بارداری که آزمایش ادرار نیز جز آنهاست با دلیل و نحوه انجام هر کدام بیشتر آشنا شوید.
 

 

اگر فکر کنم در دوران بارداری دچار عفونت ادراری شده ام چه باید بکنم؟

در صورت داشتن علائم UTI فوراً با پزشک متخصص زنان خود (دکتر زنان) تماس بگیرید. اگر نمی توانید به پزشک متخصص زنان مراجعه کنید، به یک کلینیک مراقبت های فوری بروید و منتظر بهبود خوبه خودی علایم نباشید.

به راحتی می توان علائم UTI را با علائم رایج بارداری اشتباه گرفت، مانند نیاز به دفع بیشتر ادرار. برای تأیید اینکه آیا شما عفونت ادراری دارید یا خیر، باید آزمایش ادرار انجام شود.

 

 

عفونت ادراری در بارداری چگونه درمان می شود؟

UTI در بارداری با آنتی بیوتیک به مدت 5 تا 7 روز درمان می شود. آنتی بیوتیک های مورد استفاده برای درمان عفونت ادراری در بارداری بی خطر و موثر هستند.
اگر عفونت کلیه ایجاد شود، باید برای درمان در بیمارستان بستری شوید.

 

بهتر است قبل از تصمیم به بارداری، با مطالعه مراقبتهای ویژه بارداری خود را برای یک بارداری خوب همراه با آگاهی آماده کنید.
 

 

واژه نامه:

آنتی بیوتیک ها: داروهایی که انواع خاصی از عفونت ها را درمان می کنند.

مقعد: دهانه انتهایی دستگاه گوارش که از طریق آن ترشحات روده و ضایعات گوارشی از بدن خارج می شود.

باکتری: موجودات تک سلولی که می توانند باعث عفونت در بدن انسان شوند.

مثانه: اندامی توخالی و عضلانی که ادرار در آن ذخیره می شود.

عوارض: بیماری ها یا شرایطی که در نتیجه بیماری یا وضعیت دیگری رخ می دهد. به عنوان مثال، پنومونی است که در نتیجه آنفولانزا رخ می دهد. یک عارضه نیز می تواند در نتیجه یک بیماری مانند بارداری رخ دهد. یک نمونه از عوارض بارداری، زایمان زودرس است.

توموگرافی کامپیوتری (CT): نوعی اشعه ایکس که اندام ها و ساختارهای داخلی را به صورت مقطعی نشان می دهد.

سیستیت: عفونت مثانه.

دیابت شیرین: وضعیتی که در آن سطح قند خون بسیار بالاست.

استروژن: یک هورمون زنانه که در تخمدان ها تولید می شود.

جنین: مرحله رشد انسان بیش از 8 هفته تکمیل شده پس از لقاح.

لاین داخل وریدی (IV): لوله ای که در ورید قرار می گیرد و برای تحویل دارو یا مایعات استفاده می شود.

کلیه ها: اندام هایی که خون را فیلتر می کنند تا مواد زائد را که به ادرار تبدیل می شوند از بین ببرند.

لابیا: چین های پوستی در دو طرف دهانه واژن.

یائسگی: زمانی که قاعدگی یک زن برای همیشه متوقف می شود. یائسگی پس از 1 سال بدون قاعدگی تایید می شود.

آلت تناسلی مردان: اندام جنسی مردانه.

نوزاد نارس: تولد کمتر از هفته 37 بارداری.

پروژسترون: یک هورمون زنانه است که در تخمدان ها ساخته می شود و پوشش داخلی رحم را برای بارداری آماده می کند.

پیلونفریت: عفونت کلیه ناشی از باکتری.

سپسیس: وضعیتی که در آن سموم عفونی (معمولاً از باکتری) در خون وجود دارد. این یک وضعیت جدی است که می تواند زندگی را تهدید کند. علائم عبارتند از تب، ضربان قلب سریع، مشکل تنفسی و کاهش سطح هوشیاری.

اسپرم کش: مواد شیمیایی (کرم، ژل، فوم) که اسپرم را غیرفعال می کند.

اولتراسوند:  تکنیکی وابسته به دستگاه که در آن از امواج صوتی برای بررسی قسمت های داخلی بدن استفاده می شود و به نام سونوگرافی معروف است.

حالب: یک جفت لوله که هر کدام از یکی از کلیه ها به مثانه منتهی می شوند.

مجرای ادرار: ساختاری لوله مانند. ادرار هنگام خروج از بدن از طریق این لوله جریان می یابد.

اورتریت: عفونت مجرای ادرار، اندامی که از طریق آن ادرار از بدن خارج می شود.

آزمایش ادرار: آزمایشی برای بررسی نمونه ادرار.

عفونت های دستگاه ادراری (UTIs): عفونت در هر قسمت از سیستم ادراری از جمله کلیه ها، مثانه یا مجرای ادرار.

واژن: ساختاری لوله مانند که توسط ماهیچه ها احاطه شده است. واژن از رحم به خارج از بدن منتهی می شود.

ولو: ناحیه تناسلی خارجی زن.