سندرم پیش از قاعدگی، PMS چیست؟

بسیاری از زنان در طول روزهای قبل از قاعدگی، تغییرات فیزیکی یا خلقی را احساس می کنند. هنگامی که این علائم ماه به ماه اتفاق می‌افتد و بر زندگی طبیعی یک زن تأثیر می‌گذارد، به عنوان سندرم پیش از قاعدگی، PMS شناخته می‌شود.
   

برخی علائم رایج سندرم پیش از قاعدگی PMS چیست؟

علائم عاطفی شامل:

-افسردگی
-طغیان های خشم
-تحریک پذیری
-گریه مداوم
-اضطراب
-گیجی
-کناره گیری اجتماعی
-تمرکز ضعیف 
-بیخوابی
-افزایش چرت زدن یا خواب آلودگی
-تغییرات در میل جنسی

-علائم فیزیکی شامل:

-تشنگی و تغییرات اشتها (هوس غذایی)
-حساسیت سینه
-نفخ و افزایش وزن
-سردرد
-تورم دست ها یا پاها
-درد های بدنی 
-خستگی
-مشکلات پوستی
-علائم گوارشی
-درد شکم

سندرم پیش از قاعدگی PMS چگونه تشخیص داده می شود؟

برای تشخیص PMS، متخصص زنان و زایمان (دکتر زنان) باید الگوی علائم را تأیید کند.

علائم یک زن باید در 5 روز قبل از پریود حداقل سه سیکل قاعدگی متوالی وجود داشته باشد
در عرض 4 روز پس از شروع پریود به پایان می رسد
با برخی از فعالیت های عادی تداخل ایجاد کند
تحت تاثیر مصرف دارو و یا مواد نباشد.
ثبت علائم خود می تواند به پزشک متخصص زنان کمک کند تا متوجه شوند که آیا PMS دارید یا خیر. هر روز به مدت حداقل 2 تا 3 ماه، علائمی را که احساس می کنید یادداشت کنید و رتبه بندی کنید. تاریخ پریودهای خود را نیز یادداشت کنید.

آیا سایر شرایط می توانند سندرم پیش از قاعدگی PMS را تقلید کنند؟

علائم سایر بیماری ها می تواند شبیه PMS باشد یا با PMS همپوشانی داشته باشد. برخی از این شرایط عبارتند از:

-افسردگی
-اضطراب
-قبل از یائسگی
-سندرم خستگی مزمن
-سندرم روده تحریک پذیر (IBS)
-بیماری تیرویید

افسردگی و اختلالات اضطرابی شایع ترین شرایطی هستند که با PMS همپوشانی دارند. حدود نیمی از زنانی که به دنبال درمان PMS هستند، یکی از این اختلالات را دارند.

علائم افسردگی و اضطراب بسیار شبیه علائم عاطفی PMS است. اما زنان مبتلا به افسردگی اغلب علائمی دارند که در تمام ماه وجود دارند. این علائم ممکن است قبل یا در طول دوره های قاعدگی بدتر شوند.

در صورت شک به سندرم پیش از قاعدگی، پزشک متخصص زنان (دکتر زنان) در مورد علائم ذکر شده در بالا و بیماریهایی با علائم مشابه از شما سوال خواهد پرسید.

آیا سندرم پیش از قاعدگی PMS می تواند شرایط بیماریهای دیگر را بدتر کند؟

علاوه بر افسردگی و اضطراب، علائم سایر اختلالات می تواند درست قبل از پریود شما بدتر شود. به عنوان مثال می توان به اختلالات تشنج، میگرن، آسم و آلرژی اشاره کرد.

اختلال دیسفوریک قبل از قاعدگی چیست؟

اگر علائم سندرم پیش از قاعدگی شدید باشد و باعث ایجاد مشکلاتی در روابط کاری یا شخصی شود، ممکن است به اختلال نارسایی پیش از قاعدگی (PMDD) مبتلا باشید. PMDD یک نوع شدید PMS است که درصد کمی از زنان را تحت تاثیر قرار می دهد. داروهایی به نام مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) می توانند به درمان PMDD در برخی از زنان کمک کنند. این داروها برای درمان افسردگی استفاده می شوند.

آیا سندرم پیش از قاعدگی PMS قابل درمان است؟

اگر علائم شما خفیف تا متوسط باشد، اغلب با تغییر در شیوه زندگی یا رژیم غذایی می توان آنها را تسکین داد. اگر علائم PMS شما با زندگی عادی شما تداخل داشته باشد، ممکن است نیاز به درمان پزشکی داشته باشید. درمان بستگی به شدت علائم شما دارد. در موارد شدیدتر، پزشک شما ممکن است دارو را توصیه کند. پس جهت درمان توسط متخصص زنان در کوتاهترین زمان ویزیت شوید.

آیا ورزش می تواند به کاهش علائم سندرم پیش از قاعدگی PMS کمک کند؟

برای بسیاری از زنان، ورزش هوازی منظم علائم PMS را کاهش می دهد. ممکن است خستگی و افسردگی را کاهش دهد. ورزش های هوازی که شامل پیاده روی سریع، دویدن، دوچرخه سواری و شنا می شود، ضربان قلب و عملکرد ریه شما را افزایش می دهد. به طور منظم ورزش کنید، نه فقط در روزهایی که علائم دارید. یک هدف خوب حداقل 30 دقیقه ورزش در بیشتر روزهای هفته است.
 

چه روش های آرام سازی می تواند به تسکین علائم سندرم پیش از قاعدگی PMS کمک کند؟

یافتن راه هایی برای آرامش و کاهش استرس می تواند به زنان مبتلا به PMS کمک کند. پزشک شما ممکن است برای کمک به کاهش علائم PMS، درمان آرام‌سازی را پیشنهاد کند. آرامش درمانی ممکن است شامل تمرینات تنفسی، مدیتیشن و یوگا باشد. ماساژ درمانی شکل دیگری از آرامش درمانی است که می تواند به بهبود علائم شما کمک کند. برخی از زنان درمان هایی مانند بیوفیدبک و خود هیپنوتیزم را مفید می دانند.

خواب کافی مهم است. عادات خواب منظم که در آن شما هر روز در ساعات مشخصی از خواب بیدار می شوید و به خواب می روید، ممکن است به کاهش بدخلقی و خستگی کمک کند.

چه تغییراتی در رژیم غذایی می تواند به کاهش علائم PMS کمک کند؟

تغییرات ساده در رژیم غذایی ممکن است به کاهش علائم PMS کمک کند:

-رژیم غذایی غنی از کربوهیدرات های پیچیده داشته باشید. یک رژیم غذایی پیچیده غنی از کربوهیدرات ممکن است علائم خلقی و هوس های غذایی را کاهش دهد. کربوهیدرات های پیچیده در غذاهای تهیه شده با غلات کامل مانند نان گندم کامل، پاستا و غلات یافت می شوند. نمونه های دیگر جو، برنج قهوه ای، لوبیا و عدس هستند.

-غذاهای غنی از کلسیم مانند ماست و سبزیجات سبز برگ را به رژیم غذایی خود اضافه کنید.

-مصرف چربی، نمک و شکر را کاهش دهید.

-از کافئین و الکل خودداری کنید.

-برنامه غذایی خود را تغییر دهید شش وعده غذایی کوچک در روز به جای سه وعده بزرگ بخورید یا در سه وعده غذایی خود کمی کمتر بخورید و سه میان وعده سبک اضافه کنید. ثابت نگه داشتن سطح قند خون به علائم کمک می کند

آیا مکمل های غذایی می توانند به تسکین علائم سندرم پیش از قاعدگی PMS کمک کنند؟

مصرف 1200 میلی گرم کلسیم در روز می تواند به کاهش علائم فیزیکی و خلقی که بخشی از PMS است کمک کند. مصرف مکمل های منیزیم ممکن است به کاهش احتباس آب ("نفخ")، حساسیت سینه ها و علائم خلقی کمک کند. یک مطالعه نشان داده است که ویتامین E ممکن است به کاهش علائم PMS کمک کند

محصولات زیادی وجود دارند که برای کمک به PMS تبلیغ می شوند. اکثر این محصولات یا آزمایش نشده اند یا اثربخشی آنها ثابت نشده است. قبل از مصرف هر محصول یا مکمل PMS مهم است که با پزشک متخصص زنان خود صحبت کنید. مصرف بیش از حد آنها یا مصرف آنها با برخی داروها ممکن است مضر باشد.

چه داروهایی علائم سندرم پیش از قاعدگی PMS را کاهش می دهد؟

داروهایی که از تخمک گذاری جلوگیری می کنند، مانند روش های هورمونی کنترل بارداری، ممکن است علائم فیزیکی را کاهش دهند. اما همه ممکن است علائم خلقی PMS را تسکین ندهند. ممکن است لازم باشد که بیش از یک نوع از این داروها را قبل از یافتن داروی مؤثر امتحان کنید.

 داروهای ضد افسردگی می توانند در درمان PMS در برخی از زنان مفید باشند. این داروها می توانند به کاهش علائم خلقی کمک کنند. آنها را می توان 2 هفته قبل از شروع علائم یا در طول چرخه قاعدگی استفاده کرد. انواع مختلفی از داروهای ضد افسردگی وجود دارد. اگر یکی برای شما کارساز نبود، پزشک متخصص زنان ممکن است دیگری را تجویز کند.
اگر اضطراب یکی از علائم اصلی سندرم پیش از قاعدگی برای شما است، در صورتی که به نظر نمی رسد درمان های دیگر کمک کننده باشند، می توان داروی ضد اضطراب را امتحان کرد. در صورت بروز علائم، داروهای ضد اضطراب مصرف می شوند.

داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAIDs)، مانند ایبوپروفن، می توانند به کاهش درد کمک کنند. قبل از مصرف NSAID با پزشک متخصص زنان خود صحبت کنید. استفاده طولانی مدت از NSAID ها ممکن است باعث خونریزی معده یا زخم گوارشی شود.

دیورتیک ها ("قرص های ادرار آور") داروهایی هستند که به کاهش تجمع مایعات کمک می کنند. اگر احتباس آب یکی از علائم اصلی برای شما باشد، پزشک می‌تواند یک داروی ادرارآور تجویز کند. به پزشک خود بگویید چه داروهای دیگری مصرف می کنید، به ویژه NSAID ها. استفاده همزمان از داروهای NSAID و دیورتیک ها ممکن است باعث مشکلات کلیوی شود.
 

همچنین با مطالعه مقاله نکات مهم در سندرم پیش از قاعدگی می توانید در زمان کوتاه با کلیات این سندرم آشنا شوید.